به گزارش روابط عمومی اتحادیه سازمان‌های مدیریت حمل‌ونقل شهرداری‌های کشور، دکتر مسعود طبیبی پژوهشگر حوزه حمل و نقل و ترافیک و استاد دانشگاه صنعتی امیر کبیر در پنجمین مجمع عمومی اتحادیه سازمان‌های مدیریت حمل‌ونقل شهرداری‌های کشور در راستای حمایت اتحادیه از طرح‌های علمی در جهت هوشمندسازی، طرح علمی کاهش تصادفات را ارائه کرد.
دکتر طبیبی با اشاره به اینکه پس از ارائه چندین پیشنهاد به اتحادیه سازمان‌های مدیریت حمل‌ونقل شهرداری‌های کشور در نهایت موضوع ایمنی پایدار مورد توجه قرار گرفت، اظهار کرد: بحث ایمنی که در حال حاضر در کشور انجام می‌شود با کشورهای دیگری همچون سوئد و هلند تفاوت دارد و این دو کشور از سردمداران این موضوع بوده و تئوری آن را ارائه و توسعه داده‌اند و باقی شهر های دنیا دارن روی موضوع کار می‌کنند.
به گفته وی، موضوع ایمنی پایدار بر چهار رکن بنا شده که اولین رکن آن در این مورد است که انسان ها همیشه جایز الخطا هستند، به طوریکه ما در هر تصادفی در وهله اول عامل انسانی را مطرح می‌کنیم و طبق آمارها تقریبا ۷۰ درصد علت تصادفات ثبت شده خطای راننده اعلام می‌شود و به عنوان نمونه عدم رعایت سرعت مطمئنه و یا کنترل غیر موثر در خطاهای انسانی در تصادفات مطرح می‌شود؛ اما در تئوری مطرح شده عنوان می‌شود که راننده با وجود اینکه همیشه خطاکار است اما باید نهادهای دست اندرکار همچون شهرداری‌ها، نهادهای امدادی، آتش نشانی، راهور و قانونگذاران و ... کاری انجام دهند که در کاهش تصادفات موثر باشد به گونه‌ای که اگر تصادفی اتفاق بیفتد نباید تنها راننده را مقصر بدانیم؛ بلکه همه این نهادهایی که اعلام شدند باید پاسخگو باشند.
این استاد دکترای حمل و نقل و ترافیک با بیان اینکه جامعه ما به اندازه کافی در مورد ایمنی پایدار آگاه نیست ما هم لزومی نداریم حتما ایمنی پایدار را مطرح کنیم، افزود: در سال ۱۳۹۹ آیین نامه مترقی طراحی معابر شهری و ایمنی پایدار به شهرها و وزارت راه ابلاغ شده است و طبق این سند همه الزام دارند تا طبق این قاعده ایمنی پایدار عمل کنند پس باید یک سند مصوب به نام آیین نامه طراحی معابر در داخل شهرها و معابر شهری در جاده‌ها ابلغ شود.
وی با بیان اینکه رکن دومش در بحث ایمنی پایدار این ایست که حد تحمل انسان جایز الخطا باید مشخص شود، اظهار کرد: به طور مثال در برخوردهای بین خودروها با عابرها که با سرعت خودرو ارتباط دارد باید سرعت تا حد امکان کم شود، این در حالیست که در کشور ما فاصله طولی بین خودرها رعایت نمی‌شود؛ بنابراین باید فاصله را همزمان با سرعت خودرو کنترل کنیم که این آموزش‌ها باید به رانندگان، سرنشینان خودروها، موتور سوار، دوچرخه سوار، اسکوتر سواران و غیره حتی در مواقع دریافت گواهینامه آموزش داده شود و نمی‌توانیم بگوییم که فرهنگ ترافیک مردم ضعیف است بلکه خوب آموزش نداده‌ایم و قانون را رعایت نکرده‌ایم.
طبیبی، رکن سوم ایمنی پایدار را مربوط به وظایف هر یک از مسئولین دانست و درباره رکن چهارم ایمنی پایدار نیز افزود: رکن چهارم مربوط به لایه‌های محافظتی برای این امر هست که تئوری آن را تئوری پنیر سوئیسی می‌دانند که لایه‌های مختلف دارد، به طوریکه لایه‌های مختلفی در امر ایمنی پایدار وجود دارد و به عنوان نمونه راننده اگر خطا کند نباید بگذاریم که لایحه‌های بعدی همچون طراح راه اشتباه کند و طول مسیر عبور عابر از خیابان را برای خطای کمتر راننده کوتاه کند تا احتمال برخورد آن با خودرو کمتر شود. حتی در آیین نامه طراحی معابر به این موضوع اشاره می‌کند که راه‌های ما نقش پررنگتر از نقش ترافیکی دارند و آنهم نقش اجتماعی آنهاست که اجازه دهند تا من و شما در شهر به راحتی تردد داشته باشیم.
وی بر آگاهی شهروندان از دلایل طراحی‌های شهری تأکید کرد و ادامه داد: اصل بحث ایمنی پایدار برای آرام سازی ترافیک است به این معنا که با روش‌های مختلف این ترافیک را آرام کنید و سرعت و شدت برخورد را در خطاهای انسانی پایین بیاورید تا پیرو آن هر برخوردی منجر به مرگ نشود.
نماینده دانشگاه امیرکبیر با بیان اینکه در آیین نامه ایمنی پایدار ۳۸ روش برای آرام سازی ترافیک در قالب هشت راهکار در نظر گرفته شده است، ادامه داد: از جمله این راهکارهای آرام سازی ترافیک و کاهش سرعت‌ها را ایجاد سرعت گاه‌های عمودی، افقی، سنگ فرش‌ها، خط کشی‌ها و غیره عنوان کرد.